132- KÜN

Bu yüzük, Selçuklu dönemine ait geometrik bezeme geleneğini taşıyan tarihsel bir formun yeniden yorumudur. Tabla üzerindeki motif, mimari yüzeylerde ve metal işçiliğinde görülen karakteristik ritmin küçük ölçekte bir karşılığıdır.
Tasarımın amacı yeni bir anlam üretmekten çok, var olan bir formu yeniden görünür kılmaktır. Taş yerine motifin kendisinin merkez olması, Selçuklu yüzey anlayışına doğrudan bir gönderme niteliği taşır.
Bu parça bir yorumdan ziyade bir hatırlatma ve saygı duruşudur. Geçmişte var olan bir form, çağdaş üretimle tekrar dolaşıma girer ve günlük hayatta taşınabilir hale gelir.
Atölyede elde üretilen KÜN, tarihsel bir yüzük formunu bugüne taşıyan zamansız bir parçadır.